Χέβι σταφ

Και πάνω που ετοιμαζόμουν να γράψω για την επίδραση της τέχνης στην ανάπτυξη και την ψυχαγωγία του πνεύματος,και πάνω που ετοιμαζόμουν να γράψω για την φιλοσοφία της επιστήμης, το παράδοξο του Russell και το θεώρημα της μη πληρότητας του G'o'del που κατ' ουσίαν μας λέει ότι πρέπει να αποδεχτούμε το γεγονός ότι στη φύση υπάρχουν άλυτα προβλήματα και πάντα θα παραμένουν άλυτα, και πάνω που σκεφτόμουν ότι η λογική ξεχωρίζει τους ανθρώπους από τα ζώα... Τσουπ! Σκάει η φούσκα. Ο   έρωτας είναι που ξεχωρίζει τον άνθρωπο από τα υπόλοιπα όντα. Η λογική (άμα την είχε ο άνθρωπος) ποτέ δεν θα οδηγούσε σε έναν ιμπεριαλιστικό πόλεμο, ούτε σε πλούτο και φτώχεια, ούτε σε νεκρά παιδιά στην Αφρική. Ο έρωτας δεν κάνει διακρίσεις, δεν σκαμπάζει από λογικές, και όμως είναι το μόνο συναίσθημα που είναι ίδιο σε όλους όταν το νιώθουν και το εκφράζουν με τον ίδιο ακριβώς τρόπο: την αγάπη, την ερωτική αγάπη. Κι όταν αυτή χάνεται χωρίς να το επιλέξουν ( μερικές φορές κι όταν το επιλέξουν) το βίωμα είναι η απώλεια. Μία απώλεια θανατική. Δε νομίζω τα ζώα να νιώθουν ένα μικρό θάνατο όταν χωρίζουν. Και να το νιώθουν, ποτέ δε θα το μάθουμε (να'τη και η μη πληρότητα που προανέφερα!). Ας νιώσουμε, λοιπόν, άφοβα, ξεχωριστοί ...

Επίφοβος

Υποτέλεια.

ερωτική υποτέλεια.

έρωτας με νεύμα,

άφοβος.

έρωτας δίχως ανταπόκριση,

γεννιέται ο επίφοβος.

ένας κόκκος στην κλεψύδρα,

εκφράζεται ο επίφοβος.

ένα χάδι στο αριστερό μάγουλο,

κλωτσάει ο επίφοβος.

η αγάπη ωριμάζει,

κλωτσάει ο επίφοβος.

κλωτσάει.

Το ευδόμητο αποδομείται.

Διαπιστώσεις

 Άκουγα τις προάλλες το "shadowplay" από τους Killers και σκεφτόμουνα... τι γαμάτο τραγούδι! Σιχαίνομαι τους Killers, σιχαίνομαι τη μουσική τους ΄ χώρια που τους θεωρώ φθηνή απομίμηση ροκ με επιρροές disco pop 90's,αλλά με ένα τόσο ωραίο κομμάτι τούς τα συγχωρούσα όλα! Κι αναρωτήθηκα : πώς γίνεται αυτοί οι βλάχοι της μουσικής να έγραψαν ένα τόσο ωραίο τραγούδι ;; Αμ...δε γίνεται. Καλά θυμόμουνα τη μελωδία. JOY DIVISION είναι το τραγούδι ρεεε!!! Το διασκεύασαν οι Killers για να φανούν λίγο πιο σοβαρό συγκρότημα, αλλά για να μη γίνομαι τελείως κακός και να λέμε κι αλήθειες η διασκευή τους είναι απίθανη, αγγίζει το μεγαλείο του πρωτότυπου.

Το άλλο μαγικό που βρήκα την τελευταία εβδομάδα είναι οι παρακάτω στίχοι:

Stones from dust
Anger from fear
Poetry from heartbeats
Revolution from dreams
Revolution from dreams
Revolution from dreams

Είναι από το "one" της Ane Brun. Χάρηκα γιατί ακόμα γράφεται μουσική. Κι ας είναι μεμονωμένα.

TRUE STORY

Σήμερα το πρωί περπάτησα μ'ένα καλό φίλο στα στενά των Εξαρχείων κι ύστερα κάθισα στο Φλοράλ για καφέ (το προτιμώ γιατί διαθέτει και βιβλιοπωλείο στα "εντός" που εύκολα χαζεύεις και εύκολα αποκτάς κάποιο λουλούδι ανερχόμενου συγγραφέα). Μου αρέσουν οι ντόπιοι των Εξαρχείων. Είναι ξηγημένοι κι έχουν κάτι άνετο κι ελεύθερο στο πνεύμα τους. Με εκνευρίζουν όμως οι "δήθεν". Αφάνταστα. Δεν μπορείς να είσαι αναρχικός με i-phone ούτε αριστερός με smart.Αν δεν συνάδουν τα λόγια με τις πράξεις σου, η μεταηθική πάει περίπατο. Δε λέω, σε αυτόν τον κόσμο ζούμε. Αλλά αν δηλώσει κάποιος ακόλουθος μιας αριστερής ή αναρχικής ιδεολογίας πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι το κυνήγι της πολυτέλειας και η επιδειξιομανία δεν έχουν καμία σχέση με τις προαναφερθείσες ιδεολογίες. Ειδάλλως...ΠΑΣΟΚ και δεξιότερα!

Όταν...

...κοιτάζω τον ουρανό τη νύχτα, τέσσερις σκέψεις περνούν από το μυαλό μου : η ομορφιά, το παρελθόν, η φρίκη και η "μικρή άρκτος" 

Ίσως, μια αλλαγή ; ;

Με ενδιαφέρον (αγωνία καλύτερα) παρακολουθώ τις τελευταίες πολιτικές εξελίξεις. Αναρωτιέμαι αν όντως ο Κουβέλης είναι "ουρά" του ΠΑΣΟΚ ή πράγματι ενδιαφέρεται για τη σωτηρία της χώρας και, απλώς, αντιμετωπίζει τις καταστάσεις με αφέλεια. Το λιγότερο που μπορώ να του προσάψω είναι η αφέλεια, διότι έχει απορροφήσει έναν αρκετά μεγάλο αριθμό απογοητευμένων "και καλά" πασοκο-λαμόγιων στην παράταξή του. Θεωρώ δε, ότι μία ενδεχόμενη σύμπραξη του με τους "πάμε πακέτο" Σαμαρά Βενιζέλο θα δηλώσει ξεκάθαρα το ξεπούλημα του. Επιπροσθέτως, μία οικουμενική κυβέρνηση ΝΔ/ΠΑΣΟΚ/ΔΗΜΑΡ εκτός του ότι αντιβαίνει στην λαϊκή εντολή, θα προκαλέσει εντονότατη κοινωνική αναταραχή. Τα επεισόδια των δεκεμβριανών του '08 δε νομίζω πως θα ήταν ότι καλύτερο να επαναληφθούν και μάλιστα σε αυτή τη συγκυρία.

Αν εξετάσουμε ποιοι είναι οι στόχοι αυτών των εκλογών καταλήγουμε στα εξής :

• Να καταρρεύσει ο δικομματισμός και όλο το παρακράτος διαφθοράς που έχει δημιουργήσει,

• Να ξεφύγουμε από το μνημόνιο που, αποδεδειγμένα πια, μας οδηγεί σε  πιο βαθιά και  παρατεταμένη ύφεση 

• Να δημιουργηθεί ένα σαφές, εφικτό, πραγματιστικό και καλοδουλεμένο πλάνο εξόδου από την κρίση και επιστροφή σε υψηλότερους, αν όχι υψηλούς, δείκτες ευημερίας.

Μέχρι στιγμής πλάνο, όπως ορίστηκε παραπάνω, δεν έχει κανένας. Δυστυχώς, διανύουμε εποχές όπου υπάρχει τεράστιο έλλειμμα πολιτικής σκέψης και διαπραγματευτικής πονηριάς. Με άλλα λόγια, δεν υπάρχει το πολιτικό ταλέντο που θα μπορούσε να βάλει τη χώρα μπρος και να μην κοιτάξει το μέλλον μέσα από οπτικές φιλοδοξιών και συμφερόντων.

 Πάνω σε αυτή τη λογική, εκτιμώ πως πρέπει να γίνουν ξανά εκλογές. Πάνω σε αυτή τη λογική, τάσσομαι ανοιχτά υπέρ του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Όχι γιατί θεωρώ τον Α. Τσίπρα ηγέτη ή εθνοσωτήρα, ούτε γιατί πιστεύω ότι ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α είναι το κόμμα που αγαπώ. Πιστεύω,όμως, ότι ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α ικανοποιεί απόλυτα τους 2 από τους 3 εκλογικούς στόχους που προανέφερα και έχει και ένα υποτυπώδες πλάνο (αν και ελλιπές, διότι δεν μπορεί εύκολα να παραβλέψει κανείς ούτε το μεταναστευτικό,ούτε το σκοπιανό, ούτε τις τουρκικές προκλήσεις) που είναι ποιοτικά ανώτερο από τα  άλλα κόμματα. Όσο για την ψήφο ανοχής που πρότειναν, τάχα μου καλοπροαίρετα, ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος θεωρώ ότι είναι, εκτός από κοροϊδία, έγκλημα να βάζεις ως προϋπόθεση την παραμονή της χώρας μας στο ευρώ την στιγμή που κάλλιστα θα μπορούσαμε να απειλήσουμε και να εκβιάσουμε καταστάσεις με πρόφαση μία οικειοθελή έξοδο μας από το ευρώ. Οι διαπραγματεύσεις έτσι γίνονται. Σκληρά, όχι με παρακάλια.

 Μακάρι ο Τσίπρας να έχει το σθένος να προχωρήσει μέχρι τέλους σε μία διαπραγμάτευση για την αποδέσμευση από το μνημόνιο. Αλλά και να μην έχει τα κότσια τον προτιμώ περισσότερο από όλο αυτό το σάπιο δικομματικό σύστημα διάβρωσης και αναξιοκρατίας. Ας είναι κι άπειρος, ατάλαντος και άσχετος όπως πολλοί ταλαντούχοι έσπευσαν να τον χαρακτηρίσουν. Τον προτιμώ.



Υ.Γ.: Για την χρυσή αυγή δεν θα μιλήσω... Όπως δεν μιλάω για τον Χίτλερ, τον Στάλιν, το Μεταξά, τον Φιντέλ και τον Ραούλ,τον Άσαντ και τον Παπαδόπουλο. Ορισμένα πράγματα είναι πολιτισμικά αυτονόητα.

Ανατίμηση

Αυτός ο πολιτικός, όπως έσπευσαν να πουν τα ΜΜΕ, "σεισμός" μπορώ να πω ότι μάλλον ήταν ότι καλύτερο θα μπορούσε να έχει συμβεί στην παρούσα χρονική στιγμή με τα υπάρχοντα δεδομένα. Είναι αρκετά ενθαρρυντικό το γεγονός ότι ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες κατέλαβαν την δεύτερη και την τέταρτη, αντίστοιχα, θέση. Η ΝΔ συνετρίβη, αν αναλογιστεί κανείς ότι επεδίωκε την αυτοδυναμία. Στο ΠΑΣΟΚ(το οποίο ξεπέρασε κάθε ιστορικό του χαμηλό τώρα, παίζουν "μουσικές καρέκλες"- οι θέσεις λιγόστεψαν και τα πρόσωπα πολλά και ψάχνουν λυσσαλέα να γαντζωθούν σε κάποια καρέκλα. Ας ελπίσουμε ότι κάποιες υγιείς και τίμιες, κατά τα φαινόμενα, φωνές δεν θα αλλοιωθούν από το μικρόβιο της εξουσίας και ότι θα καταφέρουν να σχηματίσουν μία αξιόπιστη και αξιόμαχη κυβέρνηση.

Lazing on a sunny afternoon...

Αύριο τέτοια ώρα θα ξέρουμε αν ο Έλληνας αποκοίμισε τα διεστραμμένα εκλογικά αντανακλαστικά του    και ψήφισε ηθικά,ανθρωπιστικά και πατριωτικά ή αποθέωσε για άλλη μια φορά τους δύο βασιλιάδες της διαφθοράς. Ας ελπίσουμε να μην εμφανιστεί το μικρόβιο της νοθείας. Δεν υπάρχει κάτι άλλο. Οποιοσδήποτε άλλος εκτός από ΠΑΣΟΚ και ΝΔ (και χρυσή αυγή, εννοείται) σίγουρα θα κάνει κάτι καλύτερο. Αν είναι η αριστερά (με την ευρεία έννοια του όρου) ακόμα καλύτερα κατά τη γνώμη μου. Αυτό δεν σημαίνει ότι απορρίπτω και κάποιες δεξιές φωνές που μιλάνε ορθά, ακόμα κι αν είναι υπερβολικά φιλελεύθερες(τον Στέφανο Μάνο κατονομάζω). Αριστερά-δεξιά, δεν πιστεύω ότι αυτή η ταμπέλα έχει πρωτεύων ρόλο σε αυτές τις εκλογές. Σε αυτές τις εκλογές το ζητούμενο είναι ένα : το υπάρχον πολιτικό σύστημα να πληγωθεί τόσο όσο να μην μπορέσει "ποτέ πια" να ορθοποδήσει. Να πεθάνει με τη μία, δύσκολο μου φαίνεται. Το ελπίζω όμως! Για να δούμε...

Υ.Γ.: Όλη αυτή η ιστορία με τις οροθετικές ιερόδουλες... Πρώτα φταίνε οι προαγωγοί (ποιος μου λέει εμένα ότι δεν τις ανάγκασαν να κάνουν σεξ χωρίς προφυλάξεις), μετά οι ανώμαλοι παντρεμένοι που επισκέπτονταν τον οίκο ανοχής, συνουσιάζονταν χωρίς προφύλαξη και μετά πηγαίναν στη γυναίκα τους να την κολλήσουν κι αυτή και τελευταίες οι ιερόδουλες. Ισόβια οι προαγωγοί και δημοσιοποίηση των φωτογραφιών τους,ισόβια οι "ευυπόληπτοι" οικογενειάρχες και δημοσιοποίηση των φωτογραφιών τους για να ξέρουν τα παιδιά τους ποιος είναι ο πατέρας τους (καλός ο σωφρονισμός, αλλά αναγκαία και η τιμωρία) και δέκα χρόνια οι ιερόδουλες γιατί αν γνώριζαν φέρουν τεράστια ευθύνη (παρόλο που ο πελάτης άμα ήθελε, δεν τον εμπόδιζε κανείς να πάρει προφυλάξεις). 

Περισσότερο σχέση

Σεντόνι γεμάτο δάκρυα

Μιας νύχτας που γλυκά αδιαφορούσε

Σημάδι γεμάτο σημάδια

Μιας πάχνης κυκλωμένης από βιολιά

Πόνος γεμάτος ψυχή

που στάζει τριαντάφυλλα

Υποψία γεμάτη υποψίες

Αγκαλιασμένες από το παράλογο

Ένταση γεμάτη ροή

Δυο ιδρωμένα χέρια που σφίγγονται

Βλέμμα γεμάτο βλέμμα

Σε έξι όγδοα χωρίς τέλος

Οργή γεμάτη ανεξέλεγκτο

Στην άκρη ενός δρόμου που μόλις ξεκίνησε

Χάδι γεμάτο χάδι

Που καταλήγει από το χέρι στο πηγούνι

Όνειρο γεμάτο βροχή

Ενός ήλιου που ποτέ δεν ξεχνά

Αγάπη γεμάτη αγάπη

Η ζωή όταν συνυπάρχει με την καρδιά σου…

Αλμύρα

Με αφορμή ένα εστιατόριο στο οποίο γευμάτισα  και μία κυρία που στεκόταν δίπλα μου για να ξεκοκαλίσει ένα ψάρι πριν μου το σερβίρει, συνειδητοποίησα με έντονη συναισθηματική ενόχληση ότι ποτέ μα ποτέ στη ζωή μου δεν θα θελήσω να έχω άνθρωπο στη δούλεψή μου, άνθρωπο να με υπηρετεί έστω και ελάχιστα, ποτέ δεν θα θελήσω να είμαι αφεντικό και ποτέ δεν θα θελήσω να τυρρανίσω οποιονδήποτε βγάζει τίμια το ψωμί του. Δεν το αντέχω. Έτσι το όνειρό μου να γίνω ένας σωστός και τίμιος καπιταλιστής/εκμεταλλευτής χάθηκε μια και για πάντα! Το ίδιο παθαίνω και με τους μετανάστες. Χαρτομάντιλα, τζάμια, μικροαντικείμενα...παντού προσπαθώ να δώσω, έστω και λίγα από τα λίγα που βγάζω. Και ποτέ δεν ρώτησα κανέναν πως είναι το όνομά του. Έστω μια φορά από ευγένεια. Έρχονται και φεύγουν, καλώς ή κακώς, και στην ελληνική βλαχοκοινωνία περνούν σα να μην είναι άνθρωποι, σα να είναι υποείδος αοράτων. Βοηθήστε όσο μπορείτε. Κάνει καλό. Σε όλους.

You ask me
Why it is I come to you
When someone else is just as good
I asked them but they said the same
Didn't even ask my name

Explain to me

Just what it is you stand to lose
Spend a minute in my shoes
Don't you feel like you've paid your dues
Already

I'll show you
That all our fates are so entwined
Don't lose your faith in humankind
Just don't forget my state of mind
Is fragile

Together
We can enjoy the taste of dignity
As long as you believe in me
I'll show you my reality
I've seen a few

You ask me
Why it is I come to you
When someone else is just as good
I asked them but they said the same
Didn't even ask my name

There's another refugee
There's another refugee
Oh oh there's another refugee
Oh oh there's another refugee

Δύο εβδομάδες πριν

Η τηλεόραση αυτό τον καιρό έχει χάσει κάθε ίχνος ποιότητας. Δεν ήμουν, ούτε είμαι κατά της τηλεόρασης. Ίσα-ίσα που τη θεωρώ ως ένα από τα δημοκρατικότερα τεχνολογικά επιτεύγματα / έχει κουμπί για να αλλάξεις κανάλι, έχει και κουμπί για να την κλείσεις. Όμως την τελευταία διετία η ελληνική τηλεόραση ακολουθεί πιστά το τρίπτυχο "κώλος-βυζί-ομοφυλόφιλος" και το επαναλαμβάνει σε όλη τη διάρκεια της ημέρας. Έχει γεμίσει φθηνά σίριαλ, τούρκικα και reality παραγωγές που λόγω κρίσης έχουν την ευκαιρία να εξευτελίσουν πολύ κόσμο. Παρ'αυτά έχουν μείνει ακόμα δυο τρεις καλές εκπομπές που αξίζει κανείς να παρακολουθεί.

Έβλεπα τους "Πρωταγωνιστές" όπου ο Θεοδωράκης είχε καλέσει 3 φίλους οι οποίοι σε αυτές τις εκλογές επέλεξαν να θέσουν υποψηφιότητα για το βουλευτικό αξίωμα. Ήταν ο Ρ. Χαραλαμπίδης, ο Θ. Χειμωνάς και ο Π. Τατσόπουλος. Δύο ταλαντούχοι συγγραφείς και ένας πολύ πετυχημένος, κατά τη γνώμη μου, σκηνοθέτης, σεναριογράφος και ηθοποιός. Άνθρωποι νέοι που έχουν πολλά να δώσουν και είμαι σίγουρος ότι δεν το κάνουν για τα χρήματα. Οφείλω να ομολογήσω ότι με απογοήτευσαν και οι τρεις. Ο Χειμωνάς γιατί έχει αυτό το θρασύδειλο χιούμορ του ΠΑΣΟΚ με το οποίο κατεβαίνει και υποψήφιος, λέγοντας μάλιστα ότι εάν εκλεγεί,τη μέρα της ορκωμοσίας μπορεί να λείπει για τον τελικό του europa league. Ο Χαραλαμπίδης γιατί ξαφνικά είδε τον ηγέτη στα μάτια του Αντώνη(αντί για "Αντώνη" πήγα να γράψω "αποστάτη" κατά λάθος) Σαμαρά και αντί να πει τι σκοπεύει να κάνει,ποιο είναι το πλάνο του για το μέλλον της Ελλάδας το μόνο που είπε ήταν πως γνωρίστηκε με τον Σαμαρά. Ο Τατσόπουλος δεν με απογοήτευσε ακριβώς. Απλά περίμενα να πει πιο ουσιώδη πράγματα. Ίσως, δεν του το επέτρεψε το χαλαρό κλίμα της κουβέντας.


Πάντως, σε αυτές τις εκλογές δεν ξέρω καθόλου τι θα ψηφίσω. Η αριστερά με έχει απογοητεύσει πλήρως και η δεξιά ποτέ δεν ταίριαζε με τις ιδέες μου. Το κέντρο πέθανε. Δεν θέλω να ψηφίσω με μοναδικό κριτήριο τα πρόσωπα. Το θεωρώ λάθος. Θα επιλέξω κάτι όμως. Το τι θα συμβεί...η νεκροψία θα δείξει!

it seems so long ago,Nancy

ένα τραγούδι του Leonard Cohen που θα το χαρακτήριζα....προσευχή. Λέγεται ότι το έγραψε για ένα κορίτσι,τη Nancy Challies, η οποία αυτοκτόνησε αφού την είχαν αναγκάσει να δώσει το παιδί της για υιοθεσία.

It seems so long ago,
Nancy was alone,
looking at the Late Late show
through a semi-precious stone.
In the House of Honesty
her father was on trial,
in the House of Mystery
there was no one at all,
there was no one at all.

It seems so long ago,
none of us were strong;
Nancy wore green stockings
and she slept with everyone.
She never said she'd wait for us
although she was alone,
I think she fell in love for us
in nineteen sixty one,
in nineteen sixty one.

It seems so long ago,
Nancy was alone,
a forty five beside her head,
an open telephone.
We told her she was beautiful,
we told her she was free
but none of us would meet her in
the House of Mystery,
the House of Mystery.

And now you look around you,
see her everywhere,
many use her body,
many comb her hair.
In the hollow of the night
when you are cold and numb
you hear her talking freely then,
she's happy that you've come,
she's happy that you've come.

Καλό σούβλισμα !

Μεγάλη Παρασκευή. Αθήνα." Έξω ο καιρός, βροχερός" που λέει κι ένα τραγούδι του Παύλου... Στη βιβλιοθήκη, μια στοίβα βιβλία που περιμένουν να διαβαστούν, να κατανοηθούν και να εμπεδωθούν από ένα και μόνο πρόσωπο, εμένα. Φρίττω! Νοσταλγία- παλιά ταξίδια μού υπενθυμίζουν ότι τέτοιες μέρες είναι οι μόνες του χρόνου που στην επαρχία περνάς καλύτερα. Θες η παράδοση, θες ο κόσμος, θες τα κλαρίνα και η τσίκνα, δεν ξέρω. Πάντως είναι πιο όμορφα. Είναι Πάσχα και εγώ βαριέμαι απίστευτα. Πάω για καφέ.

Για την αυτοκτονία του ανθρώπου

Πολλοί θα πουν "σίγουρα" ήτανε ψυχικά ασθενής. Άλλοι θα πουν "σίγουρα" οι μολότοφ αμαυρώνουν το σημείο όπου αυτοκτόνησε. Πολλοί "σίγουρα" θα λυπηθούν και πολλοί "σίγουροι" θα σώζουν και θα ξανασώζουν την Ελλάδα. Δεν ήταν αυτοκτονία,αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Δεν ήταν μόνο ένας άνθρωπος που δεν ήθελε να αφήσει χρέη στα παιδιά του, δεν ήταν και ο μόνος που αυτοκτόνησε φέτος. Είναι ο σύγχρονος Έλληνας που ψυχορραγεί καθημερινά. Ο Έλληνας. Όχι αυτός που τρέφει και τρέφεται από τα σκυλοκόμματα που διέλυσαν και διαλύουν συστηματικά κάθε τίμιο και αξιοπρεπή βιοποριστή. Όχι για να φτιάξω ήρωες, αλλά για να τιμήσω τους αυτόχειρες που είχαν ήθος ηρώων, θα αφιερώσω τους παρακάτω στίχους στη μνήμη του :

"Αυτοί που πέρασαν μ' ολόισια μάτια στου θανάτου τ'άλλο βασίλειο,
μας θυμούνται, αν καθόλου μας θυμούνται,
σαν κούφιους ανθρώπους,
σα βαλσαμωμένους"

The intouchables

Το σινεμά είναι από τις μεγαλύτερες μου αγάπες. Παλιότερα, έβλεπα τουλάχιστον δύο ταινίες την εβδομάδα. Τώρα, εν μέσω κρίσης, προσπαθώ να πηγαίνω τρεις με τέσσερις φορές το μήνα, αν και συνήθως η απουσία χρημάτων χαλάει τα σχέδια μου. Έχω δει άπειρες ταινίες. Τις περισσότερες από αυτές σχεδόν δεν τις θυμάμαι. Εχθές όμως, είδα την καλύτερη ταινία της χρονιάς (κατά τη γνώμη μου) και ίσως την πιο ολοκληρωμένη ταινία που έχω δει στη ζωή μου. Τα είχε όλα. Ήταν γαλλική, δραματική, περιπετειώδης, προσέφερε απίστευτο γέλιο, ήταν απόλυτα "κινηματογραφική" και το κυριότερο: χάριζε στον θεατή μία μοναδικά έντονη εναλλαγή συναισθημάτων. Πρέπει, γρήγορα, να την δείτε. Αξίζει στο μέγιστο. (δεν σας λέω την υπόθεση για να μην σας στερήσω την κινηματογραφική απόλαυση!)

T(h)inkerbell

*(από ένα φίλο που πάντα με βοηθά με τις ιδέες του!)

Εβδομαδιαίο χρονογράφημα

Δυσπροσάρμοστος σαν πάντα, στην αλλαγή της ώρας.

Γνωρίζω κόσμο που υποφέρει, κόσμο που έχει πάντα μια Δευτέρα δύσβατη και φορτωμένη με την εβδομάδα όλη. Τις Τετάρτες πάντα διαβάζω για την Αιθιοπία. Λατρεύω τις Τετάρτες γιατί είναι άχαρες και σε κανέναν δεν αρέσουν. Λατρεύω και την Αιθιοπία ' μπορώ να σου πω γράμμα γράμμα την ιστορία της, αν το θελήσεις. Και όλοι εσείς χαρτογιακάδες της ιδέας, βοηθοί της Αφρικής, ούτε ξέρετε που πέφτει. Κι από Πέμπτη, Κυριακή τι να προλάβω πια να ζήσω. Ξάφνου γνώρισα τα μάτια σου/και πάλι Δευτέρα. Όμως μου λείπουν...

leave it or love it

Αφήστε τις εκλογές στο πασόκ ,αφήστε την κρίση και τα προβλήματα,αφήστε "αυτούς που ξέρουν(μπλιάχ) να κάνουν τη δουλειά τους" και ρωτήστε τον εαυτό σας : πόσο καιρό έχετε να ερωτευτείτε; Πραγματικά πόσο καιρό έχετε να νιώσετε αυτή την εκρηκτική κάψα του έρωτα; Μέρες, μήνες, δευτερόλεπτα; Πόσο, λοιπόν;; Θα μου πείτε,τι σε νοιάζει εσένα ρε γ-α-μ-ι-ό-λ-η; Δε με νοιάζει η αλήθεια είναι. Απλώς κοιτάζω γύρω μου και βλέπω ένα κόσμο μίζερο επειδή δεν ερωτεύεται. Όχι επειδή δεν βρίσκεται κάποιος για να ερωτευτεί, αλλά επειδή μέσα στο τρέξιμο για τα λεφτά ξέχασε πως γίνεται.

 (αν είστε με κάποιον/α και μετράτε πόσος είναι ο καιρός, μάλλον υπάρχει κάποιο θέμα..!) 

Άλλο ένα μαγικό τραγούδι από τους Koop (μετά το Koop Island Blues)

strange love
even though you hurt me I feel
blessed love
baby I'm your puppet
on a string
making me tumble and swing
trouble's what you bring
strange love

strange how
you control my every little
move now
hanging from your strings
is all I know
starring in your puppet show
never let me go
strange love

all the things
you've said and done
there's no space
for me to run
baby I've lost and you have won
cause' all I really want is

strange love

*οι Koop φτιάχτηκαν το '95 και αποτελούνται από τους Oscar Simonsson και Magnus Zingmark. Η μοναδικότητα του ήχου τους, ίσως, οφείλεται στο γεγονός ότι ενώνουν μικρά κλιπ ήχου από διάφορες ηχογραφήσεις (όχι αποκλειστικά ηχογραφήσεις μουσικής) μέχρι να φτιαχτεί ένα τραγούδι. Γι'αυτό και κάνουν αρκετό καιρό μέχρι να παράγουν νέο άλμπουμ.

Η παγκόσμια ημέρα της γυναίκας

ΕΙΝΑΙ για να προστατεύουμε τα δικαιώματα της, να σεβόμαστε την προσωπικότητά της, να τιμάμε την ομορφιά και την ευαισθησία της. ΕΙΝΑΙ για να θυμόμαστε πως όλοι έχουμε χρέος να καταπολεμήσουμε την εμπορεία γυναικών, την παράνομη πορνεία και την κακοποίηση γυναικών, ανηλίκων και ενηλίκων, και γενικότερα να εξαφανίσουμε το "woman trafficking". ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ για να μασκαρευόμαστε και να κουνάμε τα κ****άκια μας στα μπουζούκια. Καταλάβετε το!

Το όγδοο θαύμα του κόσμου

είναι ότι αυτός ο άνθρωπος

έχει παιδί με αυτήν εδώ την κυρία...

jerry hall

και με αυτήν εδώ...

luciana morad

και με αυτή...

bianca jagger

και με αυτή!



marsha hunt(για χάρη της έγραψε το "brown sugar")

Fact!

Μετά από πολλές μέρες εξαντλητικού διαβάσματος, μεσούσης της εξεταστικής θα έλεγα ότι αυτό το σαθρό σύστημα σε οδηγεί σ'ένα ανελέητο κυνήγι πτυχίων για να σου πει στο τέλος ότι θα είσαι άνεργος με προσόντα και μπόλικη πιστοποίηση . . !

Εξπεριμασιόν *

A man sat at a metro station in Washington DC and started to play the violin; it was a cold January morning. He played six Bach pieces for about 45 minutes. During that time, since it was rush hour, it was calculated that 1,100 people went through the station, most of them on their way to work.

Three minutes went by, and a middle aged man noticed there was musician playing. He slowed his pace, and stopped for a few seconds, and then hurried up to meet his schedule.

A minute later, the violinist received his first dollar tip: a woman threw the money in the till and without stopping, and continued to walk.

A few minutes later, someone leaned against the wall to listen to him, but the man looked at his watch and started to walk again. Clearly he was late for work.

The one who paid the most attention was a 3 year old boy. His mother tagged him along, hurried, but the kid stopped to look at the violinist. Finally, the mother pushed hard, and the child continued to walk, turning his head all the time. This action was repeated by several other children. All the parents, without exception, forced them to move on.

In the 45 minutes the musician played, only 6 people stopped and stayed for a while. About 20 gave him money, but continued to walk their normal pace. He collected $32. When he finished playing and silence took over, no one noticed it. No one applauded, nor was there any recognition.

No one knew this, but the violinist was Joshua Bell, one of the most talented musicians in the world. He had just played one of the most intricate pieces ever written, on a violin worth $3.5 million dollars.

Two days before his playing in the subway, Joshua Bell sold out at a theater in Boston where the seats averaged $100.

This is a real story. Joshua Bell playing incognito in the metro station was organized by the Washington Post as part of a social experiment about perception, taste, and priorities of people. The outlines were: in a commonplace environment at an inappropriate hour: Do we perceive beauty? Do we stop to appreciate it? Do we recognize the talent in an unexpected context?

One of the possible conclusions from this experience could be:

If we do not have a moment to stop and listen to one of the best musicians in the world playing the best music ever written, how many other things are we missing?

*να με συγχωράτε για το αγγλικό αλλά 4 π.μ. που να μείνει κουράγιο για τρανσλεϊτινγκ !

Φότο στόρι

Μουσικές

Ξεσκονίζοντας τα αρχεία μουσικής που διαθέτω (και μπορώ να σας πω ότι έχουν φτάσει αισίως τα 3 terrabyte) σκάλωσα σε μία λίστα που είχα φτιάξει με underground ή ανερχόμενα ονόματα στο διεθνές στερέωμα της πραγματικής μουσικής και έφτιαξα μια playlist για να μοιραστώ μαζί σας τη μουσική "φάση" που διανύω. Πρώτοι και καλύτεροι, οι The Cults με το "abducted" που με έχει συνεπάρει τον τελευταίο καιρό,μετά οι Mazzy Star κλασσική αξία με το "hair & skin" και ύστερα οι Chris & Carla που αργότερα μετονομαζόμενοι σε Walkabouts έχασαν λίγη από την έμπνευσή τους-τραγούδια σαν το "take me" και το "swinger 500" δεν ξαναγράψανε. Αυτά.-

cults

chris and carla

mazzy star

cults

Για την Κυριακή 12/2

Όντας παρών στα γεγονότα της Κυριακής από τις 5 το απόγευμα έως τις 10 το βράδυ, μπορώ να πω ότι η αναλογία ήταν 70% προβοκάτορες 30% οι "υπόλοιποι" .

Άλλος έχει τ' όνομα κι άλλος τη χάρη!

Όταν πεθαίνει γύρω κάθε ομορφιά

Στην παρέα του Michael Jackson και της Amy Winehouse βρίσκεται η πανέμορφη τραγουδίστρια του υπέροχου "i will always love you", Whitney Houston. Πέθανε το Σάββατο και ήταν μόλις 48 ετών. Μεγάλη φωνή, μεγάλη απώλεια για τη μουσική. Αντίο, W.H.

Σάββατο 11/2

Η Ελλάδα πεθαίνει. Ένας λαός βρίσκεται σε αμηχανία. Τριακόσιοι ξιπασμένοι βάζουν τη σφραγίδα τους  αύριο για μία δεκαετία, το λιγότερο, ευρείας λιτότητας (= ο όμορφος τρόπος έκφρασης της φτώχειας, της πείνας και των ακραίων οικονομικών συνθηκών) . Λένε ότι ένας λαός έχει πάντα την κυβέρνηση που του αξίζει. Τι να πω_μπορεί. Πρέπει να υπάρξει αντίδραση, γρήγορη. Πιο γρήγορη από τα διεστραμμένα αντανακλαστικά τους. Όχι δε λέω ότι η πτώχευση είναι λύση. Είναι πιο επίπονη από την κατάσταση που επικρατεί τώρα. Και η επιστροφή στη δραχμή αδιέξοδο είναι. Υπάρχει ανάγκη διαπραγμάτευσης, υπάρχει ανάγκη για ένα πραγματικό πολιτικό ηγέτη. Υπάρχει και η Ρωσία και η Κίνα που δανείζουν ( και με πολύ ευνοϊκότερους όρους ). Αλλά ξέχασα.... έχουμε υπογράψει ότι δεν μπορούμε να δανειστούμε από αυτούς (σημ.: η Κίνα δανείζει μέχρι και την Αμερική ). Δικαιούμαστε ένα καλύτερο μέλλον. Μας ανήκει. Εμείς δώσαμε στον πλανήτη την "Πολιτεία" μαζί με τον Πλάτωνα και γεννήσαμε πολιτικούς όπως ο Καποδίστριας. Εμείς τους μάθαμε τον ήλιο,τη θάλασσα και τη δημοκρατία. Ας μας το ξεπληρώσουν. Και ασχοληθείτε με το πώς θα κάνετε κάτι για την κατάσταση, έστω και μικρό, και όχι σε ποια πίστα θα τα σπάσετε απόψε (όχι όλοι, αλλά κάποιοι έτσι είστε, ανεύθυνοι και μετά ψηφίζετε και την πληρώνουμε όλοι μαζί).

Μου αρέσει :

-που χάκερ επιτέθηκαν στην ιστοσελίδα του υπουργείου δικαιοσύνης (είναι πολλή η δικαιοσύνη στην Ελλάδα για αυτό θίχτηκε το υπουργείο και ψάχνει να τους βρει)

-που δόθηκαν δωρεάν φρούτα και λαχανικά στο Σύνταγμα (παρόλο που εκτός από φτωχούς είχε και τσαμπατζήδες η ουρά).

Δεν μου αρέσει :

-που 1500 μετανάστες πέθαναν το 2011 στη Μεσόγειο στην προσπάθειά τους να βρουν ένα καλύτερο αύριο.

-που οι πολιτικοί μας ξεπέρασαν τα όρια της ξεφτίλας και έχουν αφεθεί σε μία άνευ όρων παράδοση στους ξένους, που θέλουν τον πλήρη έλεγχο των δημοσιονομικών μας και την πλήρη εξαθλίωση του λαού.

με τα καφέ είναι οι Έλληνες

Μία αιωνιότητα, σε μια μέρα...

Θόδωρος Αγγελόπουλος (1935-2012)
Καλό ταξίδι στον πιο μεγάλο Έλληνα σκηνοθέτη

With no direction home, a complete unknown . . .

Ενώ ήθελα να γράψω για την οικονομική κρίση και πώς ένα τεύχος του "οικονομικού ταχυδρόμου" από το 1983 μου έδωσε τη γεύση εκείνης της εποχής μία ξαφνική ίωση με καθήλωσε στο κρεβάτι. Και τότε ξέχασα τα περί κρίσης και θέλησα να γράψω για την υγεία (ξέρω είναι κλισέ, αλλά διαχρονικό όμως!), την αξία της και τη σημασία του να έχεις ανθρώπους να σε στηρίζουν όταν καμιά φορά κατηφορίζεις σωματικά και ψυχικά. Τελικά, δεν θα γράψω για τίποτα απ' τα δυο. Θα σας πω για τους άστεγους. Και όχι ολόκληρα κατεβατά- είναι γνωστό από χρόνια ότι οι άστεγοι δεν έχουν σπίτι. Μόνο αυτό : βοηθήστε τους όσο μπορείτε. Στερηθείτε έναν καφέ, ένα πακέτο τσιγάρα, ένα σινεμά, ένα ρούχο και βοηθήστε τους. Είναι πολύ άσχημο να βρεθείς στην "απέξω" της ζωής και πόσο μάλλον χωρίς να φταις. Η πολιτεία είναι ανύπαρκτη και η πρόνοια έχει πάρει αγκαλιά την εκκλησία και κοιμούνται σε τέτοιου είδους θέματα. Πρέπει όλοι να βοηθήσουμε! Κάντε μια αρχή : το αντίτιμο του επόμενου καφέ σας δώστε το σε έναν άστεγο.